Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στα κεντρικά γραφεία της τράπεζας Πειραιώς
Σε λίγες μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από τότε που η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έκανε πράξη τον διακαή πόθο της τρόικας, ψηφίζοντας το νόμο περί της αμνήστευσης των τραπεζικών στελεχών που διώκονταν για απιστία.
“Κάτω τα χέρια από τους τραπεζίτες” απαιτούσαν οι δανειστές από τα πρώτα χρόνια της κρίσης, και η νεοεκλεχθείσα, τότε, κυβέρνηση έσπευσε να διευθετήσει το ζήτημα. Το ζητούμενο ήταν όχι μόνο να απαλλαγούν από τις κακουργηματικού χαρακτήρα διώξεις που έτρεχαν για δεκάδες τραπεζικά μεγαλοστελέχη, αλλά και να μην κατηγορηθούν ποτέ ξανά για τους ίδιους λόγους.
Ήταν ζωτικής σημασίας, τόσο για το κυβερνών κόμμα όσο και για τους ισχυρούς φίλους του, να θεσπιστεί το ακαταδίωκτο των τραπεζικών στελεχών, έτσι ώστε να μπορούν να προβαίνουν ελεύθερα σε όποια σκανδαλώδη ρύθμιση τους ζητηθεί, ασχέτως του αν και πόσο θα ζημιωθεί η τράπεζα για την οποία εργάζονται.
Ένα χρόνο μετά, με το σύνολο της κοινωνίας να έχει γονατίσει από τις συνέπειες της πανδημίας του κορονοϊού, το σχέδιο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Τις τελευταίες εβδομάδες είδαν το φως της δημοσιότητας ιστορίες για διαγραφές δεκάδων ή και εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, ποσά που αντιστοιχούσαν στο 80% ή και 90% της αρχικής οφειλής.
Έτσι, μάθαμε ότι ο εφοπλιστής Λεντούδης το διάστημα από το 2008 ως το 2011 είχε δανειστεί 130 εκατομμύρια ευρώ για την αγορά τριών πλοίων και μέσω μιας δαιδαλώδους διαδρομής, κατέληξε μια δεκαετία αργότερα να πληρώσει μόλις 11 εκατομμύρια για το δάνειο εκείνο, χωρίς να συντρέχει καμία απολύτως οικονομική αδυναμία εκ μέρους του, καθώς τα τελευταία χρόνια έχει προβεί σε παραγγελίες νεότευκτων πλοίων αξίας περίπου 270 εκατομμυρίων.
Αντίστοιχα, η οικογένεια Μαδιά για δάνεια άνω των 70 εκατομμυρίων ευρώ “καθάρισε” πληρώνοντας περίπου 10 εκατομμύρια, ο όμιλος Τσάκου, ο οποίος τυγχάνει να είναι από τους ισχυρότερους της ελληνικής ναυτιλίας, για δάνεια περίπου 200 εκατομμυρίων κατέβαλλε 35 εκατομμύρια και η οικογένεια Λαιμού για δάνεια 42 εκατομμυρίων πλήρωσε κάτι λιγότερο από 8.
Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις η “ελάφρυνση” δεν έγινε απ’ ευθείας από την τράπεζα στους δανειολήπτες, αλλα δια της πλαγίας οδού: πίσω στο μακρινό 2015, εταιρεία συμφερόντων Λογοθέτη αγόρασε από την τράπεζα Πειραιώς κόκκινα δάνεια συνολικού ύψους άνω του 1,2 δις ευρώ έναντι τιμήματος 300 εκατομμυρίων και στη συνέχεια προέβη σε συμφωνίες με τους επιμέρους δανειολήπτες. Για την υπόθεση αυτή, η οποία αποτελεί σκάνδαλο μεγατόνων από μόνη της, κατηγορούνται πάνω από 40 στελέχη της τράπεζας Πειραιώς για απιστία σε βαθμό κακουργήματος.
Αντίστοιχη με τις παραπάνω είναι και η περίπτωση του Κώστα Πηλαδάκη, με τη διαφορά ότι στην περίπτωσή του δε χρειάστηκε να μεσολαβήσει κανένας ενδιάμεσος, ούτε να γίνουν τίποτα ύποπτες και σκοτεινές συναλλαγές με εξωχώριες εταιρείες. Ο ιδιοκτήτης τριών καζίνο και πρώην πρόεδρος ποδοσφαιρικής ΠΑΕ, ζήτησε από την τράπεζα Πειραιώς και πέτυχε κούρεμα της τάξης του 93% για τα χρέη του προς αυτήν, συνολικού ύψους 150 εκατομμυρίων ευρώ. Για την ακρίβεια, τα 11 εκατομμύρια που τελικά θα πληρώσει, θα αρχίσει να τα καταβάλλει μετά από μία εξαετία και η αποπληρωμή θα ολοκληρωθεί περίπου το 2049. Αντίστοιχα ευνοϊκές ρυθμίσεις πέτυχε και για τις οφειλές του προς τα ασφαλιστικά ταμεία καθώς από τα 20 περίπου εκατομμύρια που χρωστάει, του χαρίστηκαν τα 10 και τα υπόλοιπα θα πληρωθούν σε 250 μηνιαίες δόσεις.
Φυσικά όλα αυτά δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου, καθώς αφορούν μόλις πέντε περιπτώσεις γύρω από μία τράπεζα. Η τράπεζα Πειραιώς διαχειρίζεται όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, μαζί με εκατοντάδες άλλες, και το ίδιο συμβαίνει και με όλες τις υπόλοιπες συστημικές τράπεζες. Οι πέντε περιπτώσεις που αναφέραμε ονομαστικά, αφορούν αθροιστικά περίπου μισό δισεκατομμύριο ευρώ και η απορία είναι εύλογη: πόσα δισεκατομμύρια αφορούν οι εκατοντάδες ή και χιλιάδες αντίστοιχες που θάβονται στα συρτάρια της γραφειοκρατίας;
Όλος αυτός ο πακτωλός των εκατομμυρίων που κατέληξε σε τσέπες, βίλες, κότερα, κοκαΐνη και υπερπολυτελή αμάξια, ήταν τελικά ένας τεράστιος βερεσές που το κόστος του καλούμαστε να πληρώσουμε όλοι εμείς. Από όλο αυτό το φαγοπότι, ένα τεράστιο κομμάτι αναλογούσε φυσικά και στα δύο μεγάλα κόμματα που λυμαίνονται την εξουσία τα τελευταία πενήντα χρόνια.
Η Νέα Δημοκρατία και το πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ μας έχουν φεσώσει περίπου 500 εκατομμύρια μέχρι σήμερα και φυσικά η κυβέρνηση Μητσοτάκη δε θα μπορούσε να κάνει τίποτα διαφορετικό: την ίδια ώρα που χαρίζει όλα αυτά τα εκατομμύρια στους διάφορους άριστους και φροντίζει να περάσουν ατιμώρητοι οι συνένοχοί τους στις τράπεζες, στο όνομα ακριβώς της εξυγίανσης των ίδιων αυτών τραπεζών, περνάει νομοθετικά αίσχη όπως ο πτωχευτικός κώδικας που πρόκειται να ψηφιστεί το αμέσως επόμενο διάστημα.
Θα εντατικοποιηθούν οι πλειστηριασμοί, μια δραστηριότητα στην οποία η τράπεζα Πειραιώς έχει στο παρελθόν διαπρέψει, πετώντας στο δρόμο άνεργους ή χαμηλοσυνταξιούχους για ευτελή ποσά, επειδή κάποτε είχαν κάνει το λάθος να υπογράψουν ως εγγυητές για κάποιον που αργότερα χρεοκόπησε. Ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας πλέον θα αφορα πρόσωπα και όχι αποκλειστικά επιχειρήσεις, φυσικά για ποσά απειροελάχιστα μπροστά σε αυτά που χαρίζονται τόσο απλόχερα σε κάποιους.
Με δεδομένη τη ζοφερή πραγματικότητα όσον αφορά την προοπτική για το μέλλον λόγω της πανδημίας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη προετοιμάζει το νομικό πλαίσιο με το οποίο θα συνεχιστεί η λεηλασία της κοινωνικής βάσης προς όφελος των ελίτ. Απέναντι σε όλο αυτό τον παραλογισμό η δική μας θέση είναι ξεκάθαρη. Ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε στο δρόμο ενάντια σε κάθε αντικοινωνική πρακτική κάθε κυβέρνησης.
Χαιρετίζουμε κάθε κομμάτι της κοινωνίας που υψώνει τη φωνή του απέναντι στην καταπίεση. Ζούμε σε μια περίοδο που οι δυνάμεις καταστολής ξεσαλώνουν όπως στο εφετείο όπου κυριολεκτικά αναίτια επιτέθηκαν στην αντιφασιστική διαδήλωση, έχοντας από πριν δεδομένη την πολιτική κάλυψη. Έχουμε διαλέξει πλευρά.
ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΑΣ
Ρουβίκωνας
