Δύο χώρες με το ίδιο αφεντικό

Δύο χώρες με το ίδιο αφεντικό

Στην πολιτική δεν μετράνε τα λόγια. Μετράνε μόνο οι συμφωνίες. Ομολογώ ότι το χτεσινό «θερμό επεισόδιο» Τσαβούσογλου και Δένδια θα χαροποίησε ένα σεβαστό μέρος από το πατριωτικό ακροατήριο κάθε χώρας, αλλά αυτά είναι για τα μάτια του κόσμου. Όπως για τα μάτια του κόσμου ήταν και η «σύγκρουση» Τσίπρα και Ερντογάν μπροστά στις κάμερες στις 7/12/2017. Σημασία έχουν οι συμφωνίες και μόνο αυτές. Όπως για παράδειγμα η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη τον Ιούλη του 1997 και η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ στο Ελσίνκι, τον Δεκέμβρη του 1999. Στη Μαδρίτη, οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε:

•  Σεβασμό των Αρχών του Διεθνούς Δικαίου και των Διεθνών Συνθηκών.
•  Σεβασμό στα νόμιμα, ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα της κάθε χώρας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία τους.
•  Δέσμευση αποφυγής μονομερών ενεργειών, στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού και της επιθυμίας, ώστε να αποτραπούν συγκρούσεις, οφειλόμενες σε παρεξήγηση, και,
•  Δέσμευση διευθέτησης των διαφορών τους με ειρηνικά μέσα, στη βάση αμοιβαίας συναίνεσης και χωρίς τη χρήση βίας ή την απειλή βίας.

Λίγο αργότερα, στο κείμενο των συμπερασμάτων του Ελσίνκι αναφέρεται σχετικά με την Τουρκία και τις υπόλοιπες υποψήφιες χώρες προς ένταξη στην ΕΕ (παράγραφος 4): Η ΕΕ «παροτρύνει τα υποψήφια κράτη να καταβάλουν κάθε προσπάθεια για την επίλυση κάθε εκκρεμούς συνοριακής διαφοράς και άλλων συναφών θεμάτων».

Οι δύο χώρες λοιπόν, καθώς και οι διπλωματικές και πολιτικές τους σχέσεις, πορεύονται στο δρόμο που χάραξαν οι υπογραφές των εκπροσώπων των δύο κρατών στη Μαδρίτη και στο Ελσίνκι. Τα υπόλοιπα είναι απλά ιστορίες για αγρίους και επικοινωνιακές βόμβες. Αυτές οι συμφωνίες έγιναν με την ξεκάθαρη προτροπή και την αμέριστη συμπαράσταση των ΗΠΑ και της ΕΕ. Ας μην ξεχνάμε ότι γεωπολιτικά και στρατηγικά το μέτωπο Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ αποτελεί έναν άκρως πολύτιμο ενιαίο χώρο για τις ΗΠΑ μέσω του οποίου ελέγχει τη στεριά από τα Βαλκάνια μέχρι το Ιράν και τις θάλασσες από την Μαύρη Θάλασσα και το Αιγαίο μέχρι και τη Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική.

Ας μην ξεχνάμε επίσης, ότι ΟΛΕΣ οι πολιτικές δυνάμεις που κυβέρνησαν την Ελλάδα από το 1947 μέχρι σήμερα ήταν πιστές στις προσταγές του μεγάλου νταβατζή που λέγεται ΗΠΑ. Από το κέντρο του Πλαστήρα και τους δεξιούς του Παπάγου μέχρι την ΕΡΕ του Καραμανλή. Από την Ένωση Κέντρου του Γ. Παπανδρέου μέχρι τους συνταγματάρχες της χούντας και στη ΝΔ του Καραμανλή. Από το ΠΑΣΟΚ του Α. Παπανδρέου που θα έδιωχνε τις βάσεις μέχρι τον Μητσοτάκη του 1990. Από τον εκσυγχρονιστή Σημίτη μέχρι τη ΝΔ του Κώστα Καραμανλή. Από τον ΓΑΠ και τον Σαμαρά μέχρι την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Όλες αυτές οι κυβερνήσεις, χωρίς καμία εξαίρεση, έχουν υπογράψει συμφωνίες για να δημιουργηθούν νέες βάσεις των Αμερικάνων και του ΝΑΤΟ και να αναβαθμιστεί η στρατιωτική δράση του στην περιοχή.

Δηλαδή τι μας λες ρε φίλε; Είναι όλοι ίδιοι; Όχι δεν είναι. Έχουν διαφορές στο λεξιλόγιο και την ιδεολογία, ανάλογα με τον πολιτικό χώρο από τον οποίο προέρχονται, διαφορετική οξυδέρκεια και φιλοσοφία και διαφορετικά όρια αντοχής και ατομικής αξιοπρέπειας, αλλά υπηρετούν σταθερά και με συνέπεια τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Για την ακρίβεια, τον Οκτώβρη του 2019, η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη δυνάμωσε όσο ποτέ τη σχέση Ελλάδας-ΗΠΑ! Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ θέλουν να χρησιμοποιήσουν την Αλεξανδρούπολη τόσο εναντίον της Ρωσίας στο πλαίσιο της στρατηγικής για τη Μαύρη Θάλασσα όσο και κατά της Κίνας, η οποία αγόρασε το μεγαλύτερο λιμάνι της Ελλάδας στον Πειραιά.

Θεωρείται ότι ένας από τους στόχους των ΗΠΑ είναι να παρακολουθούν τα τουρκικά στενά μέσω της Αλεξανδρούπολης. Οι Αμερικανοί, οι οποίοι εργάζονταν για άνοιγμα και επέκταση του λιμανιού στην Αλεξανδρούπολη για στρατιωτική χρήση για μεγάλο χρονικό διάστημα, αποφάσισαν να εγκαταστήσουν ένα σύστημα ραντάρ νέας γενιάς στην περιοχή. Οι ΗΠΑ πρόκειται να δημιουργήσουν μια νέα ναυτική και αεροπορική βάση στην Αλεξανδρούπολη για να εφοδιάσουν τους συμμάχους του ΝΑΤΟ Βουλγαρία και Ρουμανία. Αυτό παρακάμπτει την τρέχουσα διαδρομή μέσω του Βοσπόρου, που ελέγχεται από την Τουρκία.

Επίσης, η Αλεξανδρούπολη αποκτά σημασία ως ενεργειακός κόμβος. Η Ελλάδα κατασκευάζει υπεράκτιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης φυσικού αερίου και σύντομα θα αρχίσει να κατασκευάζει αγωγό φυσικού αερίου από την Αλεξανδρούπολη προς την Βουλγαρία. Στόχος είναι το υγροποιημένο φυσικό αέριο των ΗΠΑ να προμηθεύει τα Βαλκάνια και να σπάσει στην πράξη ένα ρωσικό μονοπώλιο.

Εγώ λοιπόν, ως παραδοσιακός θιασώτης και οπαδός της φιλίας ανάμεσα σε όλους τους λαούς του πλανήτη, της συναδέλφωσης και της κοινής μάχης για βελτίωση της καθημερινότητας μας στο σήμερα και όχι στο αόριστο χτες, οφείλω να επισημάνω ότι και η Ελλάδα και η Τουρκία είναι ξεπουλημένες στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Και αυτό δεν μπορεί να φέρει καμία ειρήνη και καμία σταθερότητα στην περιοχή, όπως έχει αποδείξει το παρελθόν.