Αφγανιστάν ή η φυγή των κλεφτοκοτάδων
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, με τον ισχυρότερο στρατό στην ιστορία, τον Οκτώβριο του 2001, υπό το φως της ημέρας και χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσής τους, εισέβαλαν στο Αφγανιστάν, κανονικοποιώντας τον Παγκόσμιο Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας ή του GWOT.
Είκοσι χρόνια αργότερα φεύγουν από τη χώρα της Κεντρικής Ασίας, όπως οι κλεφτοκοτάδες, στις σκιές και στη σιωπή, ηττημένοι από μια ομάδα γενειοφόρων “σκληρών και βρώμικων” ανδρών, αλλά παράλληλα και των πιο φανταστικών πολεμιστών που μπορεί κανείς να φανταστεί. Όχι μόνο αφήνουν αυτή τη χώρα χωρίς να έχουν αλλάξει δομικά τίποτα, αλλά την εγκαταλείπουν υπό την επίδραση των Ταλιμπάν, καταφέρνοντας μόνο να δώσουν μια ώθηση στη φονταμενταλιστική τρομοκρατία να εγκατασταθεί στα περισσότερα μουσουλμανικά έθνη. Ακόμα συμβάλλουν στην δημιουργία λουτρού αίματος από την Αγία Πετρούπολη μέχρι την Βαρκελώνη και στην δημιουργία κύματος προσφύγων. Των περισσότερων προσφύγων στη σύγχρονη ιστορική μνήμη.
Το Πεντάγωνο και οι εταίροι του στο ΝΑΤΟ τις τελευταίες ημέρες με ιλιγγιώδη ταχύτητα προχωρούν στην απόσυρση των στρατευμάτων τους από το Αφγανιστάν. Κάθε μέρα πολλές πτήσεις φορτωμένες με στρατιωτικό εξοπλισμό και στρατεύματα αναχωρούν από το Μπαγκράμ, την τελευταία μεγάλη βάση που διατηρεί ακόμη στη χώρα αυτή. Η «εκκένωση» με αυτόν τον ρυθμό θα τελειώσει μεταξύ Ιουνίου και Ιουλίου σχεδόν δύο μήνες πριν από την προθεσμία, της 11ης Σεπτεμβρίου, που θα επιβληθεί μονομερώς από τον Πρόεδρο Joe Biden. Αυτή η επιτάχυνση έχει μόνο έναν λόγο, να αποφύγουν να είναι εκεί πριν τερματιστεί η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και να μην επαναληφθούν οι εικόνες της Σαϊγκόν στις 30 Απριλίου του 1975.
Οι Ταλιμπάν συνεχίζουν να παρενοχλούν την κυβέρνηση του Προέδρου Anshar Ghani, της οποίας τα στρατεύματα του Εθνικού Στρατού του Αφγανιστάν (ENA) δεν έχουν σταματήσει να δέχονται επιθέσεις σε όλες τις επαρχίες, αποδυναμώντας όχι μόνο τα στρατεύματα, αλλά και εκθέτοντας τον αυτοσχεδιασμό με τον οποίο φτάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο τέλος της παρουσίας τους στην χώρα. Αφήνοντας την αφγανική «κυβέρνηση» να ηγηθεί, με τα τεράστια προβλήματα που είχαν σκεφτεί οι αξιωματούχοι, οτι θα είχαν περισσότερο χρόνο για να λύσουν.
Το Πεντάγωνο συνεχίζει χωρίς κάποια στρατηγική που να μπορεί να σταματήσει την επίθεση των Ταλιμπάν, η οποία κάθε ώρα κερδίζει θέσεις στο έδαφος, για να διαπραγματευτεί με απόλυτο πλεονέκτημα με την κυβέρνηση της Καμπούλ, εάν υπάρχει κάτι που απομένει για αυτή, ενώ σε σχέση με το Daesh Khorassan, που εκμεταλλεύεται αυτό το τυφλό σημείο στην πολιτική του Μπάιντεν για να συνεχίσει να κερδίζει θέσεις όχι μόνο από τη στρατιωτική άποψη, αλλά και από την προπαγάνδα, καθώς στοιχηματίζει τα πάντα στο σχίσμα των Ταλιμπάν , το οποίο του επιτρέπει να στρατολογεί απογοητευμένους mujahideen μετά την απόσυρση της Βόρειας Αμερικής. Αν και θεωρούμενο εσωτερικό ζήτημα η μάχη των Ταλιμπάν εναντίον του Daesh , η Ουάσιγκτον προτιμά αναμφίβολα να επιλυθεί το πρόβλημα όταν τα στρατεύματά της βρίσκονται εκτός της χώρας. Η διάβρωση και των δύο Wahhabi οργανώσεων σε αυτόν τον πόλεμο είναι η μόνη πιθανότητα για την κυβέρνηση του Γκάνας και η πολιτική τάξη που την υποστηρίζει να επιβιώσουν μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ.
Παραδοθείτε ή πεθάνετε
Οι αναφορές που προέρχονται από τις περισσότερες στρατιωτικές φρουρές στο εσωτερικό της χώρας συμπίπτουν: “Τα πυρομαχικά εξαντλούνται, τα τρόφιμα είναι λιγοστά και πολλά στρατεύματα δεν έχουν λάβει τους μισθούς τους για πέντε μήνες”.
Από την 1η Μαΐου, όταν άρχισε η απόσυρση των ΗΠΑ, οι Ταλιμπάν έχουν προχωρήσει ενάντια σε βάσεις και θέσεις του Εθνικού Στρατού του Αφγανιστάν (ENA) και της επαρχιακής αστυνομίας, αναφέροντας συνεχώς μάχες και θύματα. Ενώ οι δυτικοί τομείς της Καμπούλ, έως και πολύ καιρό πριν, ήταν τα ασφαλέστερα μέρη της χώρας, σήμερα έχουν γίνει μια πραγματική φυλακή για τους κατοίκους τους, καθώς η μετακίνηση στους δρόμους τους, σε κάνει να νιώθεις οτι αποτελείς μόνιμο στόχο επίθεσης. Νωρίτερα αυτό το μήνα μια βομβιστική επίθεση στο σχολείο Sayed ul-Shuhada, στο Dasht-e-Barchi άφησε περισσότερους από 90 νεκρούς. Οι γείτονες αναφέρουν ότι ακούγονται πυροβολισμοί κάθε μέρα και γίνονται επιθέσεις εναντίον λεωφορείων.
Ενώ οι επαρχιακές πρωτεύουσες, όπως το Pul-I-Khumri (Baghlan) Kkunduz (Kkunduz) Kandahar (Kandahar) και το Tarin Kot (Uruzgan), πολιορκούνται από εξεγερτικές δυνάμεις που ελέγχουν τις διαδρομές προμηθειών απλά περιμένοντας αυτά τα αστικά κέντρα να παραδοθούν, μην αντέχοντας την έλλειψη τροφίμων.
Οι επιτροπές προσανατολισμού και πρόσκλησης από τους αντάρτες στρατολόγησαν τους πρεσβύτερους και τους τοπικούς αρχηγούς για να επισκεφθούν τις δυνάμεις και να πείσουν τα τακτικά στρατεύματα να εγκαταλείψουν τον αγώνα με μια πολύ σαφή προειδοποίηση: «παραδίνεστε ή πεθαίνετε». Σε πολλές περιπτώσεις, οι αρχηγοί των διαφόρων φρουρών πιέζονται να παραδοθούν με τηλεφωνήματα σε αυτούς ή τους συγγενείς τους, οι οποίοι έχουν εγγυηθεί για τη ζωή τους και υπόσχονται ότι εάν τιμωρηθούν από την Καμπούλ, θα αποζημιωθούν. Με αυτήν τη μέθοδο, και σε πολλές περιπτώσεις με βαριές πληρωμές, κατάφεραν να πείσουν πολλούς άντρες του τακτικού στρατού που μετά την παράδοση όπλων, εξοπλισμού και οχημάτων, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν με ασφάλεια τις θέσεις τους. Χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο από τις αρχές Μαΐου έως την 25η ημέρα, στις επαρχίες Laghman, Baghlan, Wardak και Ghazni, ανατολικά, βόρεια και δυτικά της Καμπούλ, παραδόθηκαν περίπου τριάντα φυλάκια και βάσεις.
Με τις συμφωνημένες παραδόσεις, τέσσερα περιφερειακά κέντρα παραχωρήθηκαν στους Ταλιμπάν, από τους οποίους οι πολιτικοί ηγέτες τους, οι αρχηγοί της αστυνομίας και ακόμη και τα μέλη των μυστικών υπηρεσιών μπόρεσαν να αποσυρθούν χωρίς περαιτέρω αμφισβήτηση, αν και υποσχέθηκαν να μην επανέλθουν στις δυνάμεις ασφαλείας.
Και σε άλλες περιπτώσεις, οι άνδρες του μουλά Hibatullah Akhundzada είχαν κάνει αυτό το είδος του συμφώνου, αλλά σύμφωνα με τοπικές πηγές, ποτέ σε αυτό το ποσοστό και τον αριθμό των μονάδων, κάτι το οποίο επιβεβαιώνει τις υποψίες της συνολικής κατάρρευσης στο εσωτερικό του στρατού σε πολλές επαρχίες. Η τακτική με τα όπλα δεν κατάφερε μόνο να διασφαλίσει ότι οι αντάρτες εξασφαλίζουν τεράστιες εκτάσεις στρατηγικής επικράτειας και καταλάβουν σημαντικές ποσότητες πολεμικών πόρων χωρίς να πυροβολήσουν ούτε μία φορά, αλλά και να πείσουν τους χωρικούς ότι επιζητούν ειρήνη.
Προετοιμαζόμενοι για το τι θα έρθει, οι Ταλιμπάν έχουν απειλήσει τους τοπικούς φρουρούς ασφαλείας διαφορετικών εταιρειών, πρεσβειών και διεθνών ιδρυμάτων που εδρεύουν στην Καμπούλ, προειδοποιώντας τους ότι εάν δεν παραιτηθούν, θα σκοτωθούν αυτοί ή οι συγγενείς τους, δημοσιεύοντας τα ονόματα και τις φωτογραφίες τους σε διαφορετικά κοινωνικά δίκτυα. Απειλές που δεν είναι καινούργιες και θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή χιλιάδων Αφγανών, οι οποίοι, από επιλογή ή αναγκαιότητα, έχουν συνεργαστεί με τους «εισβολείς» και θα γίνουν κινητοί στόχοι μετά το τέλος της απόσυρσης των ΗΠΑ. Μόνο ένα σχέδιο θεώρησης για αυτούς τους υπαλλήλους είναι γνωστό από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αν και είναι απολύτως ανεπαρκές σε ποσότητα, ενώ τα πολλά έθνη που έχουν συμμετάσχει μαζί με την Ουάσιγκτον σε αυτόν τον πόλεμο μέχρι στιγμής δεν έχουν αναφέρει ότι έχουν σχέδια για το τι θα κάνουν με το αφγανικό τους προσωπικό.
Στο πλαίσιο της καταστροφής που σημαίνει η αποχώρηση των ΗΠΑ και η διαταραχή που προκαλείται από την επίθεση των mujahideen, όπως πάντα ο πιο τιμωρούμενος είναι ο άμαχος πληθυσμός. Το βράδυ του Σαββάτου, στην περιοχή Tagab της επαρχίας Kapisa, στα ανατολικά της χώρας, ενώ εορτάζονταν ένα γαμήλιο πάρτι, ένας πύραυλος, σύμφωνα με επίσημες εκδόσεις που εκτόξευσαν οι Ταλιμπάν, χτύπησε τον τόπο του εορτασμού σκοτώνοντας τουλάχιστον 10 άτομα, ενώ οκτώ άλλοι τραυματίστηκαν. Αφού γνώρισαν την κατηγορία του στρατού, οι Ταλιμπάν εξέδωσαν δήλωση κατηγορώντας τις δυνάμεις ασφαλείας για το περιστατικό. Ταυτόχρονα, όλο και περισσότερες επιθέσεις συνεχίζουν να καταγράφονται σε όλες σχεδόν τις επαρχίες της χώρας. Στη δυτική επαρχία Herat, έξι φρουροί που φύλαγαν έναν σιδηρόδρομο μεταξύ Αφγανιστάν και Ιράν σκοτώθηκαν μετά από έκρηξη βόμβας, ενώ την Παρασκευή μια εκρηκτική συσκευή, τοποθετημένη σε δρόμο, σκότωσε τέσσερα άτομα και τραυμάτισε έντεκα που ταξίδευαν σε ένα μικρό λεωφορείο που μετέφερε φοιτητές και καθηγητές πανεπιστημίου στην επαρχία Parwan, στο βόρειο τμήμα της χώρας. Όλα αυτά προστέθηκαν σε άλλες επιθέσεις και στοχευμένες δολοφονίες. Το περασμένο Σαββατοκύριακο σημειώθηκαν τουλάχιστον 50 θάνατοι αμάχων.
Το αφγανικό λουτρό αίματος συνεχίζεται, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να ξεφεύγουν από αυτό που πίστευαν ότι ήταν απλώς ένα παραμελημένο κοτέτσι.
Του Guadi Calvo Αργεντίνου συγγραφέα και δημοσιογράφου στο https://rebelion.org/afganistan-o-la-fuga-de-los-ladrones-de-gallinas/
