Ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν: Ένα ιστορικό έγκλημα πριν την απόσυρση
του Πάτρικ Μάρτιν απο το https://www.wsws.org/
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν ανακοίνωσε την περασμένη Τετάρτη ότι η αμερικανική στρατιωτική επέμβαση στο Αφγανιστάν θα τερματιστεί έως τις 11 Σεπτεμβρίου 2021 και ο τελευταίος Αμερικανός στρατιώτης θα φύγει από τη χώρα αρκετές εβδομάδες πριν από την 20ή επέτειο της αμερικανικής εισβολής και κατάκτησης της Ασιατικής χώρας στις 7 Οκτωβρίου 2001.
Ο Μπάιντεν είναι ο τρίτος Αμερικανός πρόεδρος που υπόσχεται να τερματίσει τον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Ακόμα κι αν οι τελευταίοι περίπου 3.500 Αμερικανοί στρατιώτες εγκαταλείψουν τη χώρα, θα εξακολουθούν να παραμένουν χιλιάδες πράκτορες, μισθοφόροι και πράκτορες της CIA που θα στηρίζουν την κυβέρνηση μαριονέτα του Προέδρου Ashraf Ghani. Και το Πεντάγωνο θα συνεχίσει να ρίχνει βόμβες και πυραύλους, κατά βούληση, σε ό, τι ισχυρίζονται οι ΗΠΑ ως «τρομοκρατικούς» στόχους. Μια ανανεωμένη ανάπτυξη στρατιωτικών στρατευμάτων, όπως και στο Ιράκ, είναι βέβαια πάντα απολύτως δυνατή.
Ωστόσο, η ανακοίνωση του Μπάιντεν προσφέρει μια ευκαιρία για την κατάρτιση ενός ισολογισμού του μακρύτερου πολέμου στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος έχει προκαλέσει ανυπολόγιστη ταλαιπωρία για τον λαό του Αφγανιστάν, σπατάλησε τεράστιους πόρους και στιγμάτισε για ακόμα μια φορά την αμερικανική κοινωνία.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, περισσότεροι από 100.000 Αφγανοί έχουν σκοτωθεί στον πόλεμο, χωρίς αμφιβολία μια τεράστια υποτίμηση των πραγματικών αριθμών. Οι ΗΠΑ διεξήγαγαν αυτόν τον πόλεμο μέσω των μεθόδων «αντι εξέγερσης», δηλαδή μέσω τρόμου: βομβαρδισμοί σε γαμήλια πάρτι και νοσοκομεία, δολοφονίες με drone, απαγωγές και βασανιστήρια. Σε μια από τις κορυφαίες φρικαλεότητες του πολέμου, το 2015, τα αμερικανικά αεροσκάφη πραγματοποίησαν επίθεση μισής ώρας σε νοσοκομείο των γιατρών χωρίς σύνορα στο Κουντούζ του Αφγανιστάν, σκοτώνοντας 42 άτομα.
Οι σύντομες παρατηρήσεις του Μπάιντεν που αναγγέλλουν τη στρατιωτική απόσυρση δεν κάνουν καμία αναφορά στις δύσκολες συνθήκες στη χώρα, για τις οποίες ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός φέρει την κύρια ευθύνη.
Ο πόλεμος, που βασίστηκε στη σκόπιμη ψευδή παρουσίαση των πραγματικών στόχων των ΗΠΑ, πωλήθηκε στον αμερικανικό πληθυσμό ως απάντηση στα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, τα οποία δεν αποτέλεσαν ποτέ αντικείμενο σοβαρής έρευνας. Στην πραγματικότητα, ήταν ένας παράνομος πόλεμος επιθετικότητας, που είχε ως στόχο να κυριαρχήσει και να υποτάξει έναν ιστορικά καταπιεσμένο πληθυσμό για την υποστήριξη των επιδιώξεων των συμφερόντων του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ.
Η φύση αυτού ή οποιουδήποτε πολέμου, ο προοδευτικός ή αντιδραστικός του χαρακτήρας, δεν καθορίζεται από τα άμεσα γεγονότα που προηγήθηκαν, αλλά από τις ταξικές δομές, τα οικονομικά θεμέλια και τους διεθνείς ρόλους των εμπλεκόμενων κρατών. Από αυτήν την αποφασιστική άποψη, η δράση των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος.
Η αμερικανική κυβέρνηση ξεκίνησε τον πόλεμο επιδιώκοντας εκτεταμένα διεθνή συμφέροντα της αμερικανικής κυβερνητικής ελίτ. Ποιος ήταν ο κύριος σκοπός του πολέμου; Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης πριν από μια δεκαετία δημιούργησε ένα πολιτικό κενό στην Κεντρική Ασία, το οποίο φιλοξενεί τη δεύτερη μεγαλύτερη αποθήκη αποδεδειγμένων αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο.
Η περιοχή της Κασπίας Θάλασσας, στην οποία το Αφγανιστάν παρέχει στρατηγική πρόσβαση, φιλοξενεί περίπου 270 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, περίπου το 20% των αποδεδειγμένων αποθεμάτων στον κόσμο. Περιέχει επίσης 665 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου, περίπου το ένα όγδοο των αποθεμάτων φυσικού αερίου του πλανήτη.
Κανείς δεν έχει θεωρηθεί υπεύθυνος για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τον αμερικανικό στρατό στο Αφγανιστάν, συμπεριλαμβανομένων των αξιωματούχων της κυβέρνησης Μπους, που τον ξεκίνησαν, και της κυβέρνησης Ομπάμα, που τον διαιώνησε.
Ο Μπαράκ Ομπάμα αντιμετωπίζεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως διασημότητα αν και είναι ο μόνος Αμερικανός πρόεδρος που διεξήγαγε πόλεμο κάθε μέρα που ήταν στο αξίωμα. Οι κορυφαίοι βοηθοί, από τον Donald Rumsfeld έως τη Χίλαρι Κλίντον, απολαμβάνουν συνταξιοδοτήσεις εκατομμυριούχων. Ο αντιπρόεδρος του Ομπάμα καταλαμβάνει τώρα τον Λευκό Οίκο. Αυτός ο εγκληματικός πόλεμος υποστηρίχθηκε από κάθε τμήμα του πολιτικού ιδρύματος των ΗΠΑ, Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατών, συμπεριλαμβανομένου του γερουσιαστή Bernie Sanders, που τον ψήφισε.
Η αμερικανική επέμβαση στο Αφγανιστάν ξεκίνησε, όχι το 2001, αλλά τον Ιούλιο του 1979, όταν η κυβέρνηση Κάρτερ αποφάσισε να βοηθήσει τις δυνάμεις που πολεμούν τη σοβιετική κυβέρνηση, με στόχο, όπως το έθεσε ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας Zbigniew Brzezinski, «να δώσει στην ΕΣΣΔ εναν Πόλεμο ανάλογο του Βιετνάμ.” Μετά τη σοβιετική εισβολή του Δεκεμβρίου 1979, η CIA συνεργάστηκε με το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία για να προσλάβει ισλαμιστές φονταμενταλιστές για να πάνε στο Αφγανιστάν και να εμπλακούν σε αντάρτικο πόλεμο, μια επιχείρηση που έφερε τον Οσάμα Μπιν Λάντεν στο Αφγανιστάν και δημιούργησε την Αλ Κάιντα.
Οι Ταλιμπάν ήταν επίσης το προϊόν του Πακιστανικού οπλισμού και κατάρτισης, της Σαουδικής χρηματοδότησης και της αμερικανικής πολιτικής υποστήριξης. Αν και η φονταμενταλιστική ομάδα εμφανίστηκε από τα στρατόπεδα προσφύγων στο Πακιστάν ως ένα είδος «κληρικού φασισμού», το υποπροϊόν δεκαετιών πολέμου και καταπίεσης, η κυβέρνηση Κλίντον ενέκρινε την στήρηξή της το 1995-96 ως την καλύτερη προοπτική για την αποκατάσταση της «σταθερότητας».
Από το 1996 έως το 2001, οι σχέσεις των ΗΠΑ με το Αφγανιστάν περιστράφηκαν γύρω από προτεινόμενους αγωγούς για μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου από τη λεκάνη της Κασπίας σε μια διαδρομή που θα παρακάμπτοντας τη Ρωσία, το Ιράν και την Κίνα. Τόσο ο Zalmay Khalilzad, ο αιώνιος απεσταλμένος των ΗΠΑ στην περιοχή, όσο και ο Hamid Karzai, ο πρώτος πρόεδρος του Αφγανιστάν που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ, εργάστηκαν για τον πετρελαϊκό γίγαντα Unocal.
Η κυβέρνηση Μπους απειλούσε στρατιωτική δράση εναντίον των Ταλιμπάν σε διάφορα σημεία το 2001. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, το γεγονός που «άλλαξαν τα πάντα», ξεκίνησαν μια μακρόχρονη επίθεση . Και υπάρχουν σημαντικές αποδείξεις ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ επέτρεψαν στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου να προχωρήσουν για να παρέχουν το απαραίτητο πρόσχημα.
Η ταχεία κατάκτηση του Αφγανιστάν και την κατάρρευση του καθεστώτος των Ταλιμπάν αποτελεί ενα γεγονός που αποκάλυψε την εγκληματική αγριότητα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, καθώς χιλιάδες σκοτώθηκαν σε βομβιστικές επιδρομές στις ΗΠΑ και χιλιάδες ακόμη δολοφονήθηκαν από τις δυνάμεις πολιτοφυλακής που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ. Το καθεστώς που καθιερώθηκε στην Καμπούλ ήταν μια ασταθής συμμαχία πρώην αξιωματούχων των Ταλιμπάν, όπως ο Χαμίντ Καρζάι, επικεφαλής μιας φυλής Παστούν, και η Βόρεια Συμμαχία, που εδρεύει στις μειονότητες Τατζίκ, Ουζμπεκιστάν και Χαζάρα.
Η εισβολή των ΗΠΑ είχε μια λιγότερο αποσταθεροποιητική επίδραση στη γεωπολιτική, καθώς όλα τα γειτονικά κράτη, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν, της Ρωσίας, της Κίνας και του Πακιστάν, θεωρούσαν την τεράστια αμερικανική εκστρατευτική δύναμη, η οποία αυξήθηκε σε 100.000 στρατεύματα σε διάφορες χρονικές στιγμές υπό την κυβέρνηση Μπους και Ομπάμα, μια μόνιμη απειλή ακριβώς πέρα από τα σύνορά τους. Η κυβέρνηση Μπους θα συνεχίσει να εκτελεί μια ακόμη πιο αιματηρή πράξη ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, με την εισβολή του 2003 στο Ιράκ, η οποία δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την ευρύτερη αποσταθεροποίηση ολόκληρης της Μέσης Ανατολής, που τώρα καταναλώνεται από εμφύλιους πολέμους και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Συρία, τη Λιβύη. και Υεμένη.
Οι κυβερνήσεις Μπους και Ομπάμα συνδύασαν στρατιωτικούς προϋπολογισμούς με μέτρα αστυνομίας-κράτους στο εσωτερικό, τη συσσώρευση του κράτους επιτήρησης και την οικονομική λιτότητα – περικοπές προϋπολογισμού, περικοπές μισθών και επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου για την πλειονότητα των εργαζομένων.
Ο πόλεμος στο Αφγανιστάν ήταν μέρος μιας έκρηξης του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, ξεκινώντας με τον πόλεμο του Κόλπου του 1991, με στόχο την αντιστάθμιση της οικονομικής παρακμής των Ηνωμένων Πολιτειών με στρατιωτικά μέσα. Όπως έγραψε ο Ντέιβιντ Νορθ στον πρόλογο του A Quarter Century of War το 2016: «Ο τελευταίος τέταρτος αιώνας των υποκινημένων από τις ΗΠΑ πολέμων πρέπει να μελετηθεί ως μια αλυσίδα αλληλοσυνδεόμενων γεγονότων. Η στρατηγική λογική της κίνησης των ΗΠΑ για παγκόσμια ηγεμονία εκτείνεται πέρα από τις νεοαποικιακές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Οι συνεχιζόμενοι περιφερειακοί πόλεμοι αποτελούν συστατικά στοιχεία της ταχέως αυξανόμενης αντιπαράθεσης των Ηνωμένων Πολιτειών με τη Ρωσία και την Κίνα ».
Αυτή η πρόγνωση επιβεβαιώθηκε. Μια βασική σκέψη πίσω από τα σχέδια του Μπάιντεν για απόσυρση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από το Αφγανιστάν είναι να συγκεντρωθούν οι πόροι του στρατού των ΗΠΑ στην κλιμακούμενη σύγκρουση με τη Ρωσία και, κυρίως, την Κίνα. Τις τελευταίες εβδομάδες, ο Μπάιντεν επιβλέπει μια σειρά ολοένα και πιο προκλητικών ενεργειών στην Ανατολική Ασία και ο στρατός των ΗΠΑ έχει καταγράψει στο επίσημο δόγμα του την ανάγκη προετοιμασίας για την «μεγάλη σύγκρουση εξουσίας».
