Προ των πυλών
Άρθρο του Μ.Φ.
Ο 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος μοιάζει να βρίσκεται πλέον προ των πυλών. Με το μέτωπο της Ρωσίας και της Ουκρανίας να σαρώνει την Ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή να φλέγεται και την ένταση να κλιμακώνεται ακόμα και στην Κορεατική χερσόνησο μεταξύ Βόρειας και Νότιας Κορέας, όλα δείχνουν ότι ο κόσμος βρίσκεται σε έναν άνευ προηγουμένου κατήφορο προς το χάος. Αυτές οι συγκρούσεις δεν είναι τυχαία γεγονότα· αποτελούν αναπόφευκτες συνέπειες ενός παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος που θρέφεται από τον πόλεμο και την εκμετάλλευση των λαών. Τα ενεργά μέτωπα και οι πολεμικές κλιμακώσεις εκφράζουν τον ακραίο ανταγωνισμό των καπιταλιστικών δυνάμεων για κυριαρχία, επιρροή και οικονομικό κέρδος.
Ζούμε σε μία εποχή όπου παρακολουθούμε ζωντανά γενοκτονίες και μαζικές σφαγές να εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια μας, με τις διεθνείς συνθήκες, τους κανόνες πολέμου και τα ανθρώπινα δικαιώματα να έχουν απαξιωθεί πλήρως. Κάθε εξουσία σφυρηλατεί τις στρατιωτικές τις συμμαχίες και πρακτικές και τρέφει το εξοπλιστικό της τέρας. Προετοιμάζεται για την πλήρη αποκάλυψη των πραγματικών προθέσεων της. Με προσχήματα όπως η εθνική κυριαρχία, το δικαίωμα στην αυτοάμυνα, η προστασία των συνόρων, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας και η διατήρηση της “παγκόσμιας σταθερότητας”, παραβιάζεται χωρίς κανέναν φραγμό κάθε έννοια διεθνούς νομιμότητας. Κάθε κράτος επικαλείται τους δικούς του λόγους για να νομιμοποιήσει επεμβάσεις, καταστροφές και καταστολές, δολοφονώντας κάθε ηθική αρχή αλλά και θεμέλιο του διεθνούς δικαίου. Η επιβολή ισχύος, το πολεμικό κέρδος, η γεωπολιτική επιρροή και η διαχείριση των ενεργειακών πόρων βρίσκονται πίσω από κάθε απόφαση, κρύβοντας την πραγματική φύση των επιθέσεων πίσω από μια επίφαση νομιμότητας.
Το πολεμικό μέτωπο στην Ουκρανία και την Ρωσία έχει διαρκώς επιδεινούμενη ένταση, με άμαχους να σκοτώνονται καθημερινά και τις στρατιωτικές απώλειες, σύμφωνα με τα επίσημα στρατιωτικά δεδομένα Ουκρανίας και Ρωσίας να υπολογίζονται σε 3 χιλιάδες κατά μέσο όρο Ουκρανών/Ρώσων στρατιωτών κάθε μέρα. Ακόμα και αν μειώσουμε αυτόν τον αριθμό, λαμβάνοντας υπόψη ότι η αλήθεια είναι το πρώτο θύμα στον πόλεμο, οι απώλειες παραμένουν τραγικές και σε ανήκουστα επίπεδα. Φανερό είναι ακόμη ότι η Ρωσία αλλά και η Ουκρανία δεν πολεμάνε μόνες, με τους συμμάχους και των δύο κρατών να παίζουν ενεργό ρόλο τόσο οικονομικά, εξοπλιστικά αλλά και στρατιωτικά.
Την ίδια στιγμή, η Παλαιστίνη και το Ισραήλ εμπλέκονται σε έναν ατέρμονο κύκλο βίας, τον οποίο το Ισραήλ έχει μετατρέψει σε γενοκτονία εδώ και πολλά χρόνια, κλιμακώνοντας την χρόνο με το χρόνο, αφήνοντας δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιους νεκρούς στα συντρίμμια και στους δρόμους, ενώ χιλιάδες άλλοι σέρνονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και φυλακίζονται κάτω από απάνθρωπες συνθήκες. Το Ισραήλ με τη πλήρη στήριξη των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, δεν φοβάται να δείξει τις επεκτατικές του βλέψεις και τις απάνθρωπες, τερατώδεις πρακτικές του. Αφού πραγματοποιεί ένα από τα μεγαλύτερα τυφλά τρομοκρατικά χτυπήματα στον Λίβανο, σε συνδυασμό με σκληρούς, ακατάπαυστούς βομβαρδισμούς, εισβάλλει σε αυτό, αποφασισμένο να δημιουργήσει όλες τις συνθήκες για έναν περιφερειακό πόλεμο. Το Ιράν, από την πλευρά του, επιδιώκοντας την επέκταση της επιρροής του και εξυπηρετώντας τα δικά του εξουσιαστικά και γεωπολιτικά συμφέροντα, κάνει αισθητή την παρουσία του, εδραιώνοντας για πρώτη φορά στον κόσμο ένα νέο είδος απρόσωπου πυραυλικού πολέμου διεθνών διαστάσεων.
Παράλληλα, η κατάσταση στην Κορεατική χερσόνησο κρέμεται από μία λεπτή κλωστή. Οι τωρινές εξουσίες είναι έτοιμες να κατασπαράξουν η μία την άλλη, ενώ οι σύμμαχοι τους έχουν πάρει σαφή θέση, έτοιμοι για οποιαδήποτε καταστροφική σύρραξη. Σε όλα τα πεδία και μέτωπα, τα τέρατα της εξουσίας συνδέονται και επιδιώκουν με ζήλο την κυριαρχία του Θανάτου. Μια κυριαρχία που βάζει συνεχώς τον απλό λαό, τους φτωχούς και κατατρεγμένους αυτού του κόσμου, να διαλέξουν στρατόπεδα, καλούς ή κακούς δυνάστες με την λιγότερο παρανοϊκή ή περισσότερο ηθική πλευρά. Οι συνέπειες αυτής της επιλογής και ψευδαίσθησης δεν είναι τίποτα λιγότερο από τον κερδοσκοπικό θάνατο, τον προλεταριακό αλληλοσφαγμό, την ολοκληρωτική καταστροφή, την εξαθλίωση και τη φτώχεια.
Η τρέχουσα κατάσταση δεν είναι απλώς η προπολεμική περίοδος της εκατονταετίας μας· είναι μια εποχή όπου η παραπληροφόρηση, η φίμωση, η προπαγάνδα και η ανθρωποφαγική παράνοια κυβερνούν στη διεθνή σκηνή. Οι λαοί παρακολουθούν αμέτοχοι τις ηγεσίες τους να στηρίζουν ενεργά τα ήδη υπάρχοντα μέτωπα, αλλά και να προετοιμάζονται για μια διεθνή σύγκρουση άνευ προηγουμένου. Οι αιτίες και οι συνέπειες μίας τέτοιας εξέλιξης δεν προβάλλονται πουθενά και δεν φτάνουν στην κοινωνία. Οι όποιες αντιπολεμικές και αφυπνιστικές πρωτοβουλίες και δράσεις από την ενεργή μειοψηφία, καταστέλλονται, λογοκρίνονται και συχνά δεν βρίσκουν ανταπόκριση ούτε δυναμική συμμετοχή από την πλειοψηφία των λαών, η οποία παραμένει πιστά αδρανής στα όσα διαδραματίζονται.
Η παρούσα ιστορική συγκυρία που ζούμε απαιτεί εγρήγορση και έντονη πολιτική δράση. Η μόνη απάντηση στον πόλεμο και στην κυριαρχία του Θανάτου που προσπαθούν να μας επιβάλλουν και να εδραιώσουν, είναι ο αγώνας για ζωή. Ένας αγώνας βαθιάς ταξικής συνειδητοποίησης, αυτοοργάνωσης, κοινωνικής ανασυγκρότησης και αυτοπροστασίας, που θα ανθίσει και θα δυναμώσει ακόμη περισσότερο μέσα από την αμφιταλαντευόμενη κατάρρευση των εξουσιαστικών δομών υπό το βάρος των ιαχών του επερχόμενου ολοκληρωτικού πολέμου. Στο χείλος της καταστροφής λοιπόν, απορρίπτουμε κάθε είδους ηττοπάθεια και αγκαλιάζουμε την ελπίδα. Μία ελπίδα που καλούμαστε να μεταλαμπαδεύσουμε μέσα από την κοινωνική απεύθυνση και ζύμωση. Μία ελπίδα για έναν καινούργιο κόσμο και μία αταξική κοινωνία που θα έχει ως βάση την ελευθερία, την ισότητα, την αλληλεγγύη και την κοινοκτημοσύνη. Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό οφείλουμε να διαμορφώσουμε και να οργανώσουμε το επαναστατικό κίνημα με όλη μας την αυτοδιάθεση και αφοσίωση.
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ
ΟΥΤΕ ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΥΤΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ
Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ
