Κίνδυνος άμεσης απέλασης για τον απεργό πείνας Mehmet Celik.
Ο αιτών πολιτικό άσυλο και απεργός πείνας Μεχμέτ Τσελίκ κινδυνεύει να απελαθεί παράνομα στην Τουρκία, μια χώρα στην οποία θα αντιμετώπιζε ενδεχομένως δεκαετίες φυλάκισης.
Σήμερα, 7 Νοεμβρίου, η αστυνομία μετέφερε παράνομα τον Mehmet Celik από το Αστυνομικό Τμήμα Αλλοδαπών Αθηνών στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, προκειμένου να τον απελάσει στην Τουρκία. Αυτό γίνεται αφού είχε ήδη σταματήσει η διαδικασία απέλασής του και ενώ υπάρχουν ανοιχτές διαδικασίες για να αφεθεί ελεύθερος ο Τσελίκ και να του χορηγηθεί άδεια παραμονής στην Ελλάδα.
Χωρίς να έχει καταδικαστεί για κάποιο έγκλημα, ο Μεχμέτ Τσελίκ έχει πλέον περάσει σχεδόν 3 χρόνια υπό κράτηση στην Ελλάδα. Στις 30 Οκτωβρίου ξεκίνησε απεργία πείνας σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συνεχιζόμενη φυλάκισή του.
Λευτεριά στον Mehmet Celik!
Λίγα λόγια για την υπόθεση του Mehmet Celik:
Στις 30 Οκτωβρίου 2024, ο Κούρδος πολιτικός κρατούμενος και αιτών άσυλο Mehmet Çelik ξεκίνησε απεργία πείνας επ’ αόριστον σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την τριετή φυλάκιση χωρίς να έχει καταδικαστεί για κάποιο έγκλημα. Ζητάμε την άμεση απελευθέρωσή του.
Το παρακάτω είναι μέρος της δήλωσης του Τσελίκ με την οποία ανακοίνωσε την έναρξη της απεργίας πείνας:
Ονομάζομαι Mehmet Çelik και γράφω αυτή την επιστολή για να ανακοινώσω ότι έχω ξεκινήσει απεργία πείνας επ’ αόριστον στο Τμήμα Αλλοδαπών Πέτρου Ράλλη και να απαιτήσω την ελευθερία μου. Αν και έχω αθωωθεί από τις αρχικές κατηγορίες με τις οποίες έγινε η σύλληψη μου, κατά την άφιξή μου στην Ελλάδα, κρατούμαι τώρα για πάνω από 11 μήνες σε διοικητική κράτηση. Όπως όλοι οι Κούρδοι, εγώ και η οικογένειά μου έχουμε υποστεί διώξεις, βασανιστήρια και σφαγές από τον τουρκικό φασισμό επειδή είμαστε Κούρδοι. Όπως η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέλαβε τα Ελληνικά εδάφη και καταδίωκε τον λαό της για αιώνες, ο Κουρδικός λαός έχει επίσης υποστεί σφαγές και γενοκτονίες για αιώνες από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Σήμερα ο Κουρδικός λαός υπόκειται σε πολιτικές αφομοίωσης από το Τουρκικό κράτος. Το Ελληνικό κράτος και ο λαός του πρέπει να κατανοήσουν περισσότερο τις πρακτικές εναντίον του κουρδικού λαού σήμερα.
Το 1993 κάηκαν τα χωριά μας, το σπίτι μας κάηκε και η οικογένειά μου εκτοπίστηκε βίαια από το χωριό. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2015, ένας από τους αδελφούς μου δολοφονήθηκε στον αγώνα του κουρδικού λαού για ελευθερία ενάντια στο τουρκικό κράτος. Ένας άλλος αδελφός, φοιτητής πανεπιστημίου, κρατήθηκε και συνελήφθη για δημοκρατικές και νόμιμες διαμαρτυρίες και καταδικάστηκε σε 36 χρόνια φυλάκιση και αυτή τη στιγμή είναι φυλακισμένος στη φυλακή τύπου F του Tekirdağ. Είμαι παντρεμένος και έχω δύο παιδιά: το ένα 5 ετών και το άλλο 3 ετών. Οι στρατιώτες που έρχονταν στο χωριό μας με απειλούσαν συνεχώς προσπαθώντας να με αναγκάσουν να συνεργαστώ μαζί τους και να γίνω πράκτορας κατά των δικών μου ανθρώπων. Με κράτησαν και με βασάνισαν 3 φορές επειδή αρνήθηκα να συνεργαστώ μαζί τους. Η οικογένειά μου, η γυναίκα και τα παιδιά μου απειλήθηκαν. Στη συνέχεια η αστυνομία ανάγκασε 2 συλληφθέντες να δώσουν ψευδείς καταθέσεις εναντίον μου. Τότε η αστυνομία μου είπε ότι αν δεν έκανα αυτό που ήθελαν, θα με συλλάβουν και θα με φυλακίσουν για το υπόλοιπο της ζωής μου. Και πάλι αρνήθηκα να δουλέψω για αυτούς. Το 2021, αναγκάστηκα να φύγω από την Τουρκία και να ζητήσω πολιτικό άσυλο στην Ευρώπη.
Ενώ βρισκόμουν στη θάλασσα, το σκάφος μας χάλασε σε διεθνή ύδατα. Διερχόμενο σκάφος καυσίμων διέσωσε όλους τους επιβάτες και τους παρέδωσε στο αστυνομικό τμήμα Χανίων Κρήτης. Η αστυνομία με συνέλαβε με την υποψία ότι βοήθησα τους καπετάνιους μόνο και μόνο επειδή είχα πάνω μου τουρκική ταυτότητα. Κρατήθηκα για 26 μήνες, παρόλο που δεν υπήρχαν στοιχεία εναντίον μου. Στις 7 Δεκεμβρίου 2023, αθωώθηκα από όλες τις κατηγορίες. Αθωώθηκα, παρόλα αυτά παραμένω φυλακισμένος. Για 3 χρόνια, υπήρξα θύμα, κρατούμενος σε φυλακή και αστυνομικό τμήμα χωρίς να έχω καταδικαστεί για κάποιο έγκλημα. Εδώ και 11 μήνες είμαι στη φυλακή χωρίς κανένα λόγο και η κράτηση μου είναι πλέον κάτι παραπάνω από προληπτικό μέτρο για την ελληνική αστυνομία, έχει μετατραπεί σε τιμωρία. Προκειμένου να διαμαρτυρηθώ για αυτήν την αδικία και να απαιτήσω την απελευθέρωσή μου, ξεκίνησα απεργία πείνας επ’ αόριστον στις 30 Οκτωβρίου 2024, την οποία θα συνεχίσω μέχρι να εκπληρωθούν τα αιτήματά μου.
Καταγγέλλουμε τη συνεχιζόμενη άδικη φυλάκιση του Mehmet Çelik, καθώς και την ευρύτερη ποινικοποίηση και καταπίεση των μεταναστών και των προσφύγων στην Ελλάδα.
Λευτεριά στον Mehmet Çelik.
Ζήτω σε όσους αντιστέκονται στις φυλακές.
