ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΡΥΦΑΛΛΙΆ ΚΑΙ ΤΗ ΔΏΡΑ
Ανακοίνωση της συλλογικότητας για τον ελευθεριακό φεμινισμό Rabbia Viola (Θεσσαλονίκη) σχετικά με τις δυο τελευταίες γυναικοκτονίες.
Αυτός ο Νοέμβρης του 2024 ξεκινά με δύο γυναικοκτονίες εντός του ελλαδικού χώρου, με τον συνολικό αριθμό των γυναικοκτονιών για το 2024 να φτάνει πλέον τις 12.
Στις 5/11/2024 στην Πάτρα, η Γαρυφαλλιά 41 ετών, έπειτα από καβγά με τον σύντροφό της αποφάσισε να φύγει από το σπίτι και να πάει να μείνει σε ένα ξενοδοχείο. Όμως, εκεί την περίμενε ο σύντροφός της και την χτύπησε με αποτέλεσμα να χάσει τις αισθήσεις της. Στο σημείο έφτασαν διασώστες και διαπίστωσαν ότι η γυναίκα είχε κακοποιηθεί, ο σύντροφός της αρχικά τα αρνήθηκε όλα, όμως υπήρχαν βίντεο από την επίθεση καθώς και μαρτυρίες από τους διασώστες που αποδείκνυαν τις πράξεις του. Η Γαρυφαλλιά έπειτα από 7 μέρες νοσηλείας κατέληξε στις 12 Νοέμβρη. Στον γυναικοκτόνο αρχικά ασκήθηκε ποινική δίωξη για βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη και προφυλακίστηκε. Οι γείτονες της Γαρυφαλλιάς δήλωσαν ότι είχαν δει στο παρελθόν να την χτυπά στο μπαλκόνι του σπιτιού τους.
Στις 11/11/2024 στο Αγρίνιο, η Δώρα 43 ετών, μητέρα 3 παιδιών, πέφτει νεκρή έπειτα από πυροβολισμό που δέχθηκε από τον πρώην σύντροφό της. Αξίζει να σημειωθεί, πως τον Σεπτέμβριο, η Δώρα είχε κάνει καταγγελία για ενδοοικογενειακή βία και ο 30χρονος γυναικοκτόνος είχε συλληφθεί με την διαδικασία του αυτόφωρου, του είχαν αφαιρεθεί 3 όπλα που είχε στην κατοχή του, του τέθηκαν περιοριστικά μέτρα να μην πλησιάζει την Δώρα και είχε οριστεί δικάσιμος για τις 15/11/2024. Η αδερφή του γυναικοκτόνου μετά από την δολοφονία της Δώρας υποστήριζε πόσο καλό παιδί ήταν ο αδερφός της και πως μόνο η Δώρα έφταιγε για όσα τελικά συνέβησαν.
Στην περίπτωση της Γαρυφαλλιάς βλέπουμε πως οι προσπάθειες της, για να φύγει από τον κακοποιητή της, δυστυχώς δεν κατάφεραν να την σώσουν και σίγουρα γι΄αυτό δεν φταίει η Γαρυφαλλιά! Αυτό που μας κάνει εντύπωση είναι ο τρόπος με τον οποίο σιωπούν οι γείτονες ενώ βλέπουν την βία που δέχεται μια θηλυκότητα. Δεν μπορούμε πλέον να μένουμε αμέτοχες/οι/α σε καταστάσεις ενδοοικογενειακής ή έμφυλης βίας. Η αλληλεγγύη στα επιζώντα άτομα και στα άτομα που βιώνουν κακοποίηση πρέπει να είναι άμεση και έμπρακτη. Αν σταθούμε το ένα άτομο δίπλα στο άλλο, αν δεν αφήσουμε καμία/κανένα μόνη/ο τότε θα μπορούμε να ελπίζουμε για την εξάλειψη της βίας στις θηλυκότητες. Παράλληλα, χρειάζεται οργανωμένος συλλογικός αγώνας για να αλλάξουν οι πατριαρχικές νοοτροπίες εντός της κοινωνίας αλλά και οι κρατικοί μηχανισμοί που αναπαράγουν έμφυλα στερεότυπα που οδηγούν στην έμφυλη βία και στις γυναικοκτονίες.
Η γυναικοκτονία της Δώρας από την άλλη, είναι μια ακόμα τραγική υπενθύμιση πως καμιά ελπίδα δεν μπορούμε να στηρίξουμε για την ασφάλειά μας σε μπάτσους, δικαστική αρχή και εξουσία , μόνο στα χαρτιά μπορούν να μας “προστατεύσουν” κι ακόμα και σε αυτήν την κατ’ επίφαση ασφάλεια που είναι τα περιορίστηκα μέτρα θα πρέπει να έχουμε τα ανάλογα χρήματα για να πληρώσουμε παράβολα και δικηγόρους.
Επιπλέον, βλέπουμε πως η πατριαρχία δημιουργεί και διαιωνίζει την ύπαρξή της μέσα στα λόγια των υπερασπιστών τους που ξεπλένουν τους γυναικοκτόνους, ρίχνοντας το φταίξιμο στο θύμα, με λόγια όπως: «αυτοί είναι καλά παιδιά κι αυτές φταίνε με την συμπεριφορά τους, τους κάνουνε φονιάδες», «αυτή φταίει γιατί αυτός την αγαπούσε αλλά αυτή δεν τον ήθελε», « αυτή φταίει γιατί δεν έφυγε νωρίτερα», «αυτή φταίει γιατί έτρεξε μακριά του», «αυτή φταίει γιατί του αντιμίλησε». Δεν ήταν η κακιά στιγμή, λοιπόν, που πάντα σ’ αυτήν ρίχνουν τις ευθύνες οι θύτες και οι υπερασπιστές τους. Είναι η πατριαρχία που τους ποτίζει με μίσος για τις θηλυκότητες και τους δίνει το πάτημα να εκμεταλλεύονται τα σώματά μας όπως θέλουν, ακόμα και να τα δολοφονούν.
Οι ρίζες των έμφυλων κακοποιήσεων και των γυναικοκτονιών βρίσκονται βαθιά μέσα στις κοινωνικές αντιλήψεις για την ευαλωτότητα των θηλυκοτήτων και για την εξουσία που μπορεί να φέρουν οι αρρενωπότητες στα σώματα και στα μυαλά μας.
ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΗ!
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΣΠΙΔΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΠΙΖΩΝ ΑΤΟΜΟ ΕΜΦΥΛΗΣ ΒΙΑΣ
