Τις τελευταίες ώρες κυκλοφόρησαν ρεπορτάζ στα καθεστωτικά ΜΜΕ που συνδέουν τον Νατ Ρότσιλντ, γόνο της γνωστής οικογενείας και κάτοχο ακινήτου στην Κέρκυρα, με τον αγώνα των κατοίκων του νησιού ενάντια στην τουριστική επένδυση-έκτρωμα στην τοποθεσία “Ερημίτης” της Κασσιόπης, που αναμένεται να πραγματοποιήσει η NCH Capital.
Τα ρεπορτάζ αυτά αναφέρουν, μεταξύ άλλων, πως ο αμερικάνος κροίσος αντιστέκεται σθεναρά στην επένδυση και πως είναι μάλιστα μέλος και χρηματοδότης του τοπικού κινήματος, από κοινού με τον Γερμανό Γεργκ Ροκενχόιζερ και διάφορους άλλους ζάπλουτους επιχειρηματίες που έχουν πολυτελή εξοχικά στα πέριξ της δρομολογημένης επένδυσης.
Ο Ρότσιλντ δεν δίστασε να προβεί και σε σχετικά σχόλια στο twitter, όπου μεταξύ άλλων αποκαλεί τον πρωθυπουργό “ανόητο” που στηρίζει την επένδυση:
Greek PM Kyriakos Mitsotakis arrives in Corfu today and will visit Erimitis. Environmentally Erimitis is a total disaster, it takes Corfu back to 1970s style mass development and adds zero to the local economy. Mitsotakis is foolish to champion this project. #SaveErimitis #Corfu
— Nat Rothschild (@NatRothschild1) July 11, 2020
Ο Ροκενχόιζερ μάλιστα είχε δώσει και συνέντευξη προ μηνών στον (αδέκαστο και αντικειμενικό) Τάσο Τέλλογλου, σε εκπομπή του τελευταίου σχετικά με το θέμα. Ο Τέλλογλου “παρουσίαζε και τις δυο πλευρές”, επικεντρώνοντας στην “ξαφνική μεταστροφή” του Δημάρχου του νησιού επάνω στο θέμα (είναι πλέον ενάντιος στην επένδυση) αλλά και στην στήριξη, ηθική, νομική και οικονομική στον αγώνα των κατοίκων από τον Γερμανό μεγιστάνα. Α, και για το πόσο καλό θα κάνει στον τουρισμό της περιοχής μια τέτοια επένδυση.
Όλοι οι ζάπλουτοι επιχειρηματίες που έχουν τοποθετηθεί επάνω στο θέμα έχουν, όπως είπαμε, ένα κοινό: Είναι ιδιοκτήτες πολυτελών ακινήτων κοντά στην περιοχή που αναμένεται να γίνει η επένδυση και προφανώς δεν την γουστάρουν. Το γεγονός αυτό είναι που προβάλλεται συνεχώς από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, με σκοπό να συσκοτιστεί ο πραγματικός λόγος του αγώνα των κατοίκων του νησιού ενάντια στην επένδυση, που δεν είναι άλλος από την τεράστια οικολογική καταστροφή που αναμένεται να συμβεί.
Αυτή την φορά όμως τα ΜΜΕ φαίνεται να νομίζουν πως έπιασαν λαβράκι. Εδώ που τα λέμε, άλλο Ροκενχόιζερ-που στο κάτω κάτω όσα λεφτά κι αν έχει δεν τον ξέρει κανείς- και άλλο Ρότσιλντ! Εδώ είμαστε! Ποιος καλύτερος τρόπος να συκοφαντήσεις έναν αγώνα από το να του κολλήσεις την ρετσινιά ότι υποκινείται από υπόγεια συμφέροντα σκοτεινών δυνάμεων που επιβουλεύονται την Ελλάδα; Στο μυαλό του μέσου πολίτη το όνομα Ρότσιλντ είναι ένα σκαλοπάτι κάτω από αυτό του Σόρος στην κλίμακα των θεωριών συνωμοσίας. “Όλοι αυτοί δεν θέλουν να δουν την Ψωροκώσταινα να προκόβει και σαμποτάρουν τις επενδύσεις! Και αυτά τα κινήματα; Μήπως δεν τα ξέρουμε; Σαν τους αναρχο-βρωμιαραίους είναι που τα παίρνουν χοντρά“. Το παιχνίδι στήνεται αριστοτεχνικά. Άλλωστε τα ΜΜΕ συνεχίζουν απλά να κάνουν την δουλειά για την οποία πληρώθηκαν αδρά: Προπαγάνδα μέχρις εσχάτων υπέρ της Κυβέρνησης.
Όλα τα παραπάνω όμως αφορούν εξωγενείς παράγοντες του αγώνα ενάντια στην επένδυση στον Ερημίτη. Ξεκινούν να αφορούν ενδογενείς από την στιγμή που οι κάτοικοι θα δεχθούν στο εσωτερικό τους τον κάθε Ροκενχόιζερ και τον κάθε Ρότσιλντ με κλειστά τα μάτια. ΑΝ και ΕΦΟΣΟΝ το κάνουν δηλαδή ή αν συμβαίνει ήδη και δεν είναι απλά δημιούργημα των παπαγάλων των ΜΜΕ. Ήδη η αποδοχή του Δημάρχου ως συμμάχου είναι ακραία προβληματική και μπορεί ανά πάσα στιγμή να γυρίσει μπούμερανγκ.
Ένας τοπικός αγώνας με οικολογικό πρόσημο, όπως οι δεκάδες που έχουν ξεπηδήσει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, χονδρικά με αφετηρία τις Σκουριές Χαλκιδικής, δεν μπορεί δυστυχώς να είναι αμιγώς ταξικός ούτε και επαναστατικός από την αφετηρία του. Τείνει να συγκεντρώνει στο εσωτερικό του ανθρώπους με μοναδικό κοινό παρονομαστή την εντοπιότητα και την εναντίωση σε ένα συγκεκριμένο σχεδιασμό του κράτους ή του κεφαλαίου (ή και των δυο μαζί). Αυτό το ετερόκλητο μείγμα ανθρώπων όμως έχει διαφορετικά μεταξύ του συμφέροντα και αξίες. Έτσι και στην Κέρκυρα: Άλλοι είναι φτωχοί κάτοικοι που απλώς αγαπούν το νησί τους και την φυσική ομορφιά, την οποία δεν θέλουν να δουν να καταστρέφεται, άλλοι είναι λεφτάδες με βιλάρες που το έργο θα τους κόψει την θέα, άλλοι έχουν σπεύσει ως αλληλέγγυοι, εφορμούμενοι και από πολιτικο-κοινωνικά κριτήρια.
Είναι πολύ σημαντικό να γίνει κατανοητό στον κόσμο που αγωνίζεται στην Κέρκυρα όλο το παραπάνω, οι προεκτάσεις του, τα δεύτερα και τρίτα επίπεδα πίσω από τις επιλογές τύπων όπως ο Ρότσιλντ και ο Ροκενχάουζερ και το αν εν τέλει κάνουν καλό στον αγώνα και του προσδίδουν κύρος ή ακριβώς το αντίθετο.
Υπάρχουν εδώ δυο (τουλάχιστον) πράγματα που πρέπει να λάβουν υπόψιν οι αγωνιζόμενοι κάτοικοι και οι αλληλέγγυοι: Πρώτον, η ποιότητα των ανθρώπων αυτών και οι επιλογές τους. Σίγουρα λειτουργεί περισσότερο αποτρεπτικά παρά βοηθητικά για το δίκαιο του αγώνα και την φήμη του να δέχεται την στήριξη ενός αρχιερέα της διαπλοκής όπως ο Νατ Ρότσιλντ, ο οποίος κατά καιρούς μαζεύει διάφορους υπερπλούσιους επιχειρηματίες στο σπίτι του στην Κασσιόπη για να κλείσουν, μεταξύ τυρού και αχλαδιού, business εκατομμυρίων, να συμφωνήσουν δωροδοκίες και λαδώματα σε τοπικούς φορείς κλπ.
Δεύτερον η ταξική θέση και η κατοχή εξουσίας. Ο Ροκενχόιζερ και ο Ρότσιλντ φυσικά και δεν αντιστέκονται στην επένδυση επειδή είναι οικολόγοι. Όσα #save erimitis κι αν γράψουν στα twitter τους, το γεγονός παραμένει ένα: Είναι αντίθετοι στο έργο επειδή θα τους χαλάσει την θέα, την ησυχία ή ακόμη θα ρίξει την αξία των δικών τους οικοπέδων και ακινήτων, τουλάχιστον για όσο καιρό γίνονται οι εργασίες. Αργότερα δεν αποκλείεται ακόμη και να θελήσουν να χωθούν στην επένδυση, καθώς έτσι λειτουργεί το κεφάλαιο. Και φυσικά, αμφότεροι λίγο έως πολύ έχουν επενδύσει σε μέρη αντίστοιχα με τον Ερημίτη, έχουν καταστρέψει την φύση, έχουν εκμεταλλευτεί εργαζόμενους. Απλά όχι δίπλα στο σπίτι τους! Αν όμως δουν ότι τους συμφέρει οικονομικά, πάντα μπορούν να αγοράσουν ένα άλλο σπίτι, σε κάποια άλλη γραφική και απόμερη τοποθεσία. Οι κάτοικοι όμως του νησιού που είναι δεμένοι με τον τόπο τους δεν έχουν αυτή την δυνατότητα! Γι’ αυτούς ο αγώνας είναι μονόδρομος!
Όσο για δημάρχους και λοιπούς παρατρεχάμενους, ε, αυτοί πια έχουν αποδείξει (εκτός ελαχίστων λαμπρών εξαιρέσεων) ότι μπορεί να τους αγοράσει και να τους πουλήσει ο κάθε καπιταλιστής με το κατάλληλο μπάτζετ. Ας μην συζητήσουμε καν το γεγονός ότι η συνύπαρξή τους σε έναν αγώνα μαζί με επιχειρηματίες δίνει τουλάχιστον τροφή για σχόλια στα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, σε σχέση με την ακεραιότητά τους.
Όλα τα παραπάνω είναι μαθήματα που αντλήθηκαν από ανάλογους αγώνες, όπως αυτός στις Σκουριές που προαναφέραμε. Άτομα, πολιτικές δυνάμεις και επιχειρηματικά συμφέροντα, που έδρασαν υστερόβουλα στο εσωτερικό των κινημάτων αυτών, λειτούργησαν σαν Δούρειος Ίππος και έφεραν την ήττα, την παραίτηση, την αποδυνάμωση, την αποσυσπείρωση. Μπορεί στο σήμερα και με την επένδυση ένα βήμα πριν την πραγματοποίησή της, να μοιάζει διχαστικό να προτείνουμε το “ξεσκαρτάρισμα” μέσα στο εσωτερικό του κινήματος, αν αυτό όμως δεν συμβεί, ο πραγματικός διχασμός και η ήττα του είναι αναπόφευκτη.
Οι κάτοικοι, με την βοήθεια των αλληλέγγυων ριζοσπαστικών δυνάμεων, πρέπει να βάλουν μπροστά το σύνθημα και το σκεπτικό ότι ο αγώνας ενάντια στην λεηλασία της φύσης είναι αγώνας ενάντια στο κεφάλαιο και τις κρατικές του ορντινάτσες. Με αυτό το κριτήριο δεν χωράνε στο κίνημα ενάντια στην επένδυση του Ερημίτη κανένας Ρότσιλντ και κανένας Ροκενχόιζερ.
Όλα τα παραπάνω με την προϋπόθεση ο κόσμος του αγώνα να στηρίξει με όποιον τρόπο μπορεί τους κατοίκους του Νησιού, ώστε να μην μείνουν μόνοι τους απέναντι στα σχέδια του κράτους και των καπιταλιστών. Αν αυτό συμβεί τότε η θεσμική διαχείριση και η συμμαχία με το ντόπιο κεφάλαιο θα αποβεί μονόδρομος.
Και τελειώνουμε με αυτό: Όσο κι αν θέλουν τα καθεστωτικά και ακριβοπληρωμένα ΜΜΕ να προβάλουν τον κάθε Ρότσιλντ και τον κάθε Ροκενχόιζερ ως πρωτοπόρους του αγώνα αυτού, εμείς θα επιμείνουμε να προβάλουμε τους πραγματικούς αγωνιζόμενους, που πραγματοποιούν, ακόμη κι εν μέσω καλοκαιριού, κινήσεις και δράσεις όπως αυτή η πορεία που έλαβε χώρα στο νησί την ημέρα της επίσκεψης του Πρωθυπουργού:
