Σύμφωνα με τις παγκόσμιες εκτιμήσεις της σύγχρονης δουλείας , υπάρχουν σχεδόν 25 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε καταναγκαστική εργασία παγκοσμίως, ενώ άλλα 152 εκατομμύρια παιδιά υποβάλλονται σε παιδική εργασία. Πολλά θύματα καταναγκαστικής και παιδικής εργασίας παράγουν προϊόντα που καταλήγουν σε αλυσίδες εφοδιασμού που φτάνουν στους καταναλωτές σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης. Το Υπουργείο Εργασίας των ΗΠΑ διατηρεί μια λίστα προϊόντων που παράγονται με καταναγκαστική και παιδική εργασία και η λίστα του 2018 προσδιορίζει 148 προϊόντα – από γαρίδες έως τσάι – που παράγονται σε 76 χώρες.
Η μεγαλύτερη κυβερνητική επιχείρηση καταναγκαστικής εργασίας στον κόσμο πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια της ετήσιας συγκομιδής βαμβακιού στο Ουζμπεκιστάν, όταν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι αναγκάζονται στα χωράφια του Ουζμπεκιστάν να συλέξουν βαμβάκι. Υπό διάφορες απειλές, όπως απόλυση, έκτακτοι φόροι και ακόμη και βία, οι βαμβακοκαλλιεργητές αναγκάζονται να πληρούν επαχθείς ποσοστώσεις που τους επιβάλλονται από κυβερνητικούς αξιωματούχους. Οι αγρότες εξαναγκάζονται επίσης να πληρούν τις ποσοστώσεις παραγωγής βαμβακιού. Επειδή εκμισθώνουν τη γη τους από την κυβέρνηση, εάν δεν τηρήσουν αυτές τις ποσοστώσεις, κινδυνεύουν να χάσουν τη γη τους. Τόσο μεγάλη είναι η πίεση που ασκείται στους αγρότες που ως αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς χάνουν τη ζωή τους.
Οι κινεζικές αρχές έχουν συλλάβει συστηματικά περισσότερους από ένα εκατομμύριο μουσουλμάνους Ουιγούρους από το 2017 χρησιμοποιώντας ένα δίκτυο στρατοπέδων υψηλής ασφάλειας και φυλακών. Η μαζική φυλάκιση των Ουιγούρων είναι η πιο πρόσφατη δόση στην ιστορία της καταναγκαστικής φυλακής του Σιντζιάνγκ – οι «κανονικές» φυλακές της, οι οποίες περιέχουν έως και 800.000 κρατούμενους από την Κινέζικη και εθνοτική μειονότητα, υπήρξαν εδώ και καιρό έδρα για συγκροτημένες επιχειρήσεις φυλακών. Το αρχείο αποδεικτικών στοιχείων περιγράφει ισχυρισμούς ότι όχι μόνο η φυλακή και η καταναγκαστική εργασία είναι διαδεδομένη και συστηματική στο Ανατολικό Τουρκιστάν (Xinjiang), αλλά συνδέεται στενά με τη βιομηχανία βαμβακιού της περιοχής, η οποία αντιπροσωπεύει το 84% του βαμβακιού που παράγεται από την Κίνα.
Η μαζική κράτηση από την Κίνα μιας εθνοτικής ομάδας φαίνεται να είναι σε κλίμακα που δεν έχει εμφανιστεί από τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο και το αρχείο εγείρει επίσης την πιθανότητα αυτή η μαζική φυλάκιση και εξαγωγή καταναγκαστικής εργασίας να ισοδυναμεί με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Κάποιο βαμβάκι του Ουζμπεκιστάν μπαίνει στην Ευρώπη όπου, τουλάχιστον στην ΕΕ, δεν υπάρχει νόμος που να εμποδίζει την εισαγωγή αγαθών που παράγονται με καταναγκαστική εργασία. Με άλλα λόγια, είναι απολύτως νόμιμο να εισάγετε αγαθά που παράγονται με καταναγκαστική εργασία στην ΕΕ. Αυτή είναι μια αξιοσημείωτη κατάσταση που έρχεται μπροστά σε αυτό που συμφωνούν οι εμπειρογνώμονες για την εξάλειψη της καταναγκαστικής εργασίας
Όχι μόνο η ΕΕ επιτρέπει την εισαγωγή αγαθών που παράγονται με καταναγκαστική εργασία, στην περίπτωση του βαμβακιού του Ουζμπεκιστάν, και πιθανώς και άλλων τύπων αγαθών που παράγονται με καταναγκαστική εργασία, ενθαρρύνει πραγματικά την εισαγωγή τους. Αυτό το κάνει μέσω της χρήσης των λεγόμενων «προτιμησιακών δασμών» – ουσιαστικά μειωμένων φόρων κατά την εισαγωγή. Οι προτιμησιακοί δασμοί εφαρμόζονται συνήθως σε αγαθά που προέρχονται από αναπτυσσόμενες χώρες με τον δηλωμένο στόχο να προωθήσουν το εμπόριο με – και μάλιστα τα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντός – αυτών των χωρών. Ωστόσο, η ΕΕ εφαρμόζει αυτούς τους δασμούς στο ουζμπεκικό βαμβάκι από το 1992, όταν η κατάσταση της καταναγκαστικής εργασίας ήταν ακόμη χειρότερη από ό, τι είναι τώρα.
«Οι παραβιάσεις της Κίνας στο XUAR είναι συγκλονιστικές και εγείρουν πολλά επείγοντα ερωτήματα, συμπεριλαμβανομένης της ευθύνης για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αλλά και το πρόβλημα της εκτεταμένης χρήσης καταναγκαστικής εργασίας σε εγκαταστάσεις που κρατούν τους ανθρώπους ενάντια στη θέλησή τους. Στα πλαίσια των καταγκελιών διάφορες κυβερνήσεις, έχουν επικρίνει την κινεζική κυβέρνηση, και αυτό είναι ελάχιστα σημαντικό, απο την στιγμή που δεν επιβάλουν απαγόρευση εισαγωγής προϊόντων δουλείας και φυσικού καταναγκασμού.
