Η διαδρομή στη μνήμη του Βασίλη Μάγγου και η υπόσχεση για αγώνα | Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου
Στο μονοπάτι του αγώνα
“Είχεν αντρεία και θάρρος και αιώνια θα θρηνώ
το πηδηχτό του βήμα το γέλιο το γλυκό
ανάθεμα την ώρα κατάρα τη στιγμή
σκοτώσανε οι μπάτσοι το γελαστό παιδί”
Συντρόφισες και σύντροφοι,
Η διαδρομή που μόλις διανύσαμε, μας φέρνει στο νου όλα τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην πόλη μας, ακριβώς πριν από ένα χρόνο στο μεγάλο συλλαλητήριο κατά της καύσης σκουπιδιών, την πορεία από το Νοσοκομείο Βόλου στην ΑΓΕΤ, τη βίαιη καταστολή που ακολούθησε από τα ανατολικά μέχρι τα δυτικά της πόλης, την ωμή βία που ασκήθηκε στο σ. Βασίλη μπροστά από τα δικαστήρια Βόλου, σε κοινή θέα, τα βασανιστήρια που ακολούθησαν εν κρυπτώ μέσα στην Αστυνομική Διεύθυνση Μαγνησίας. Γεγονότα τα οποία έγιναν γνωστά από τη δημοσίευσή της καταγγελίας του Βασίλη στις 16/6/2020 μέσα από το νοσοκομείο και από όσα είπε στην οικογένειά του, στους συντρόφους/ισες, συναγωνιστές/στριες, φίλους/ες, σε όσους/ες τον αγάπησαν.
Για όλους εμάς ο Βασίλης έπεσε νεκρός από την αστυνομία. Έπεσε νεκρός όχι από μια σφαίρα στην καρδιά όπως ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος αλλά από μια σφαίρα στην ψυχή. Οι μηχανισμοί καταστολής και το αστικό κράτος είναι απόλυτα υπεύθυνοι για το θάνατό του. Καμιά δικαστική απόφαση δεν πρόκειται να το αλλάξει αυτό.
Επιθυμία του ήταν να τιμωρηθούν οι ένοχοι και γι αυτό συμμετείχε μια βδομάδα πριν πεθάνει στη Νομική Ομάδα που δημιουργήθηκε από το Συντονισμό Συλλογικοτήτων Βόλου για να στηρίξει όλες τις ενέργειες που έπρεπε να γίνουν μετά το εκτεταμένο πογκρόμ σε σπίτια αγωνιστών, αγωνιστριών αλλά και για το δικό του ξυλοδαρμό και βασανισμό.
Ακολουθούμε την επιθυμία του να υποβληθεί μήνυση κατά των βασανιστών που ακόμα παραμένουν ανώνυμοι στα συρτάρια της Αστυνομίας του Χρυσοχουντίδη. Ο ίδιος διάλεξε τη δικηγόρο που θα τον εκπροσωπήσει και ο ίδιος μας προειδοποίησε ότι “Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα” όταν αναφερόταν στο χρόνο αποθεραπείας μετά το εξιτήριό του από το νοσκομείο.
Κοιτώντας μπροστά και όχι μόνο πίσω, έχει απόλυτο δίκιο: Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα!
Όποιος/α παρακολούθησε την εκδήλωση του Άρη Παπαζαχαριουδάκη για την απαγωγή και βασανισμό του από την κρατική ασφάλεια, καταλαβαίνει ότι ο Λεβιάθαν του αστικού κράτους ή θα συντριβεί από τη δύναμη του λαού, ειδικά από τη νέα γενιά αν δεν θέλει να γίνει μια χαμένη γενιά, ή θα μας πνίξει όπως το βιβλικό τέρας της Παλαιάς Διαθήκης.
Αυτοί που φαντάζουν δυνατοί με τα όπλα τους, τους υπερσύγχρονους εξοπλισμούς τους, τα εκλεπτυσμένα ψυχολογικά τους βασανιστήρια για να σπάσουν την ανθρώπινη υπόσταση, παραμένουν ένα τίποτα στο ξέσπασμα της οργής του λαού.
Η εξέγερση στη Ν.Σμύρνη είναι μια μικρή υπόμνηση ενάντια στο κράτος Λεβιάθαν, το μονοπώλιο της βίας τους, τους νόμους τους που μας λένε ότι πρέπει να ζήσουμε στην απέραντη φτώχεια, δουλεύοντας σα δούλοι, πεθαίνοντας από την ανέχεια και την πανδημία εξαιτίας της εγκατάλειψης της δημόσιας υγείας, τη καταστροφή της φύσης, το υλικό σώμα του ανθρώπου. Η καύση σκουπιδιών είναι μόνο μια μικρή πτυχή αυτής της καταστροφής που ζούμε και που αγκαλιάζει όλες τις πλευρές της ζωής μας.
Δεν κάνουμε απλά μια διαδρομή από το Βόλο προς το νεκροταφείο όπου αναπαύεται ο σ. Βασίλης αλλά βαδίζουμε στο μονοπάτι αγώνα που και ο ίδιος χάραξε ασυμβίβαστα μέχρι το θάνατό του.
Κάπου πονηρά, μάλλον χαμογελώντας, μας λέει “να δω τώρα τι θα κάνετε μάγκες χωρίς εμένα”.
Και το πραγματικό ερώτημα είναι αυτό: Τι κάνουμε τώρα!
• Να βυθιστούμε στην κατάθλιψη που σπέρνει η αστική ιδεολογία και η άρχουσα τάξη;
• Να κάνουμε υπομονή μέχρι που κάποιος, κάποια, κάποιοι, κάποιες να κάνουν το πρώτο βήμα;
• Να αλλάξουμε χώρα, πλανήτη;
Σύντροφοι, συντρόφισες,
Αν όχι τώρα, τότε πότε! Αν όχι εμείς, τότε ποιος!
Όποιος/α αναρωτιέται τι να κάνουμε, δεν μπορούμε παρά να επαναλάβουμε τα λόγια του Βασίλη:
“Ξέρω πως η επίθεση εναντίον μου ήταν στοχευμένη. Ξέρω πως δεν τους νοιάζει να βαράνε μπροστά στα μάτια του κόσμου και να κάνουν επίδειξη εξουσίας. Ξέρω πως δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι σε σχέση με τον ρόλο της αστυνομίας, όσα και να αποκαλυφθούν για αυτούς, αφού είναι οι εντολοδόχοι εκτελεστές του κρατικού μηχανισμού. Αλλά αν θεωρούν πως μας φοβίζουν, εκεί κάνουν ένα μεγάλο λάθος: δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν. Οι ιδέες μας, οσους κι από ‘μας αν σκοτώσουν, δεν θα πεθάνουν ποτέ, θα κατοικούνε πάντα στα μυαλά των ελεύθερων ανθρώπων. Ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε πάντα εδώ, ενάντια σε κάθε τι που μας πνίγει και δεν μπορούμε να ανασάνουμε, ενάντια στο άδικο, για την ελευθερία όλων μας, σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Κι ας μην νικήσουμε ποτέ… Θα πολεμάμε πάντα!!”
Το νόημα των παραπάνω είναι:
• Παραμένουμε αμετανόητοι εχθροί του αστικού κράτους, του καπιταλισμού και κάθε εκμεταλλευτικής εξουσίας.
• Η κρατική τρομοκρατία του κεφαλαίου απαιτεί τη μαζική απάντηση του λαού. Ο δρόμος αυτός είναι ιστορικά σπαρμένος με τους δικούς μας.
• Η συστηματική άσκηση βίας, τρομοκρατίας, ψυχικού εγκλεισμού έχει μονάχα μια απάντηση: την ενότητα στο δρόμο, την ενότητα στον κεντρικό πολιτικό στόχο, εδώ και παντού για την ελευθερία όλων μας, σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Βασίλης Μάγγος: Παρών!
13 Ιούνη 2021
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΒΟΛΟΥ
